ABC badań

Poradnik intymny

Wpływ diety na zdrowie intymne

Niewiele osób wie, że dieta ma wpływ na nasze zdrowie intymne.

więcej

Laparoskopia

lactovaginal - laparoskopiaLaparoskopia ginekologiczna jest operacją chirurgiczną przeprowadzaną w znieczuleniu ogólnym. Pozwala na zbadanie narządów jamy brzusznej za pomocą laparoskopu (tuby zaopatrzonej w system optyczny). W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości pozwala na dokonanie zabiegu. Laparoskopia pozwala na zdiagnozowania wielu chorób wewnętrznych, których rozpoznanie jest zwykle bardzo trudne. Obecnie jest to podstawowa technika diagnostyczno-zabiegowa w ginekologii wykorzystywana do:

  • oceny budowy, stanu i położenia narządów wewnętrznych, zwłaszcza miednicy mniejszej,
  • rozpoznania nieprawidłowości w narządach płciowych, takie jak: zrosty, torbiele, mięśniaki, guzki,
  • sprawdzenia drożność jajowodów,
  • jest metodą leczenia niepłodności,
  • stosowana jest do potwierdzenia endometriozy,
  • pozwala zdiagnozować ciążę pozamaciczną.

Przygotowanie do badania

  • Przed przystąpieniem do laparoskopii musisz odpowiednio się przygotować, niezbędne jest wykonanie badania laboratoryjnego: morfologia krwi, stężenie białka w surowicy, poziom elektrolitów, wskaźniki krzepnięcia krwi, próby wątrobowe i EKG.
  • Ponadto na kilka godzin przed laparoskopią podaje się ok. 1000 ml płynów krwiozastępczych. W odróżnieniu od innych operacji ginekologicznych laparoskopia musi być przeprowadzana w znieczuleniu ogólnym.

Przebieg badania

1. Pierwszym etapem badania jest znieczulenie przeprowadzane przez anestezjologa. Następnie do szyjki macicy przez pochwę wprowadzany jest specjalny aparat, który w czasie laparoskopii podaje do jamy macicy płyn o niebieskim zabarwieniu. Pozwala to sprawdzić drożność jajowodów oraz daje „kontrast” ułatwiający obserwacje narządów.

2. W dalszej kolejności wykonywane jest niewielkie (ok. 5 mm) nacięcie w pępku, przez które wprowadza się grubą igłę połączoną z aparatem. Po wprowadzeniu igły aparat zaczyna wpompowywać do jamy brzusznej dwutlenek węgla. Gaz ma zadanie unieść powłoki i rozepchnąć jelita co ułatwia obserwację.

3. Gdy ciśnienie w jamie brzusznej osiągnie odpowiednią wartość, igłę wyjmuje się i na jej miejsce wkłuwa laparoskop. Jest to sztywna metalowa tuleja, wewnątrz której znajdują się: układ optyczny, umożliwiający oglądanie narządów jamy brzusznej w powiększeniu, źródło światła oraz przewód, przez który w czasie zabiegu jest uzupełniany gaz.

Laparoskop wprowadzony do jamy brzusznej umożliwia jedynie obejrzenie organów wewnętrznych. Do wykonania zabiegu potrzebne są dwa dodatkowe narzędzia. Mniej więcej 5 cm powyżej spojenia łonowego, w odległości około 20 cm od siebie, wykonuje się dwa niewielkie nacięcia, przez które wprowadzane są ostro zakończone rurki nazywane troakarami. Powstałą osłona pozwala na wprowadzanie do jamy brzusznej dowolnych narzędzi przypominających zminiaturyzowane narzędzia. Pozwala to na dowolne usuwanie i zszywanie tkanek.

4. Po zakończeniu zabiegu z jamy brzusznej wyjmuje się narzędzia, a niewielkie nacięcia na skórze zaszywa się szwami pojedynczymi. Nie szyje się głębszych tkanek przebitych przez laparoskop, gdyż otwór w nich jest na tyle mały, że zasklepia się sam.

W ginekologii laparoskopię stosuje się:

  • w diagnostyce i leczeniu endometriozy ,
  • w niepłodności.

Dodatkowe informacje

  • Laparoskopia może powodować powikłania i niedogodności. Wynika to z ograniczenia pola widzenia oraz mniejszej precyzji cięć oraz szyć w porównaniu ze standardowymi metodami operacyjnymi.
  • Metodą laparoskopową można usuwać jedynie małe guzy, torbiele i mięśniaki, dlatego zdarza się, że po wprowadzeniu laparoskopu stwierdza się o wiele większą zmianę, niż sądziliśmy pierwotnie, lub zrosty tak liczne, że uniemożliwiają jakiekolwiek działanie. Podejmuje się wtedy klasyczną operację chirurgiczną.
  • Laparoskopia jest dużo mniej inwazyjną metodą zabiegową niż klasyczna operacji dzięki czemu nie pozostawia tak widocznych śladów po operacyjnych.
  • Po zabiegu możesz wrócić do domu już następnego dnia.
  • Dolegliwości po zabiegu są znikome.
  • Nie ma ograniczenia co do częstości przeprowadzania laparoskopii i czasu, który musi upłynąć między jednym i drugim zabiegiem.
  • Wyniki laparoskopii znane są tuż po zabiegu, kiedy to lekarz może określić stan zaawansowania choroby i zakres wykonanego zabiegu.
  • Laparoskopię wykonuje większość szpitalnych oddziałów ginekologicznych w Polsce.